Hikayenin Başladığı Nokta

Quote

MIT gezisi için blogger adayları arandığı sınıfta anons edildiğinde ilk başvuran ben oldum fakat ilk yazımı Boston’a vardıktan 1 hafta sonra yazabiliyorum ancak. Bunun nedeni 1 haftanın soluk almadan, MIT’de kullanılan bir deyim ile “yangın musluğundan su içer gibi” geçmesi. Dolayısıyla ilk güne gittiğimizde…

20 Nisan Cumartesi Sabah 09.00-11.00

Sabanci Universitesi EMBA’nın şanslı öğrencileri saat 11:00’de hava alanında buluşmak üzere yola koyuluyor. Otopark arayışı, yurt dışı çıkış harcı,check-in derken saatler su gibi akıyor. Check-in yaparken bagaj kontrolü sırasında tüm ekip gergin. Çünkü uçak 23 kilogram’a kadar tek bagaj kabul ediyor ve evdeki basküller yeterince güvenli değil. Limitin altını gören derin bir oh çekip diğer ekip üyelerini beklemeye koyuluyor. Pasaport kontrolünden sonra boarding bekleyişi başlıyor.

Saat 13:00

Uçağa bindiğimizde UA 905Y sefer sayılı United Airlines uçağının birbirinden sevimli (Uyarı: bu cümlede ironi yapılmıştır) hostesleri bizi karşılıyor. Sally isimli hostesimiz haşlama seansına erken başlıyor ve yer değiştirmek için yerinden kalkanlara nazikçe (!) uyarıda bulunuyor. Uyarıyı alan arkadaşımız hala yerinden kalkamadı.

Kemer ikaz ışıkları söner sönmez uçakta çoğunluğa sahip EMBA sınıfı koltuk arası muhabbete başlıyor. Biraz da rahatlatıcı etkenler de kullandığımızı itiraf edeyim. Yoksa nasıl geçer 10 saat yol!

Saat 18:00

Uçağımız Newark aktarmalı. Newark hava alanına inerken New york’un muhteşem manzarasını görmek isteyenler uçağın sol tarafına oturmalı. Uçak indikten ve tüm ekip sağ salim pasaport kontrolünden geçtikten sonra MIT, Sabanci EMBA 2013 grubunu kapıda karşılıyor ve tahsis edilen otobüs ile otelimize yani Residence Inn’e transfer ediyor. Saat 00:00 gibi odalara çekiliyoruz. Herkes çok yorgun ve bitap düşmüş durumda fakat hepimiz gözlerimizi saat 05:00’de açıyoruz. Jetlag!